maandag 21 september 2009

VELO 3 - VCS 3

VELO 3 – VCS 3




Bekerwedstrijd no. 3 en de stand in de poule liet vooraf het volgende zien:

1. VCS 3: 2 gespeeld en 6 punten;

2. Velo 3: 2 gespeeld en 4 punten;

3. Lyra 12: 2 gespeeld en 1 punt;

4. ’s Gravenzandse SV 10: 2 gespeeld en 0 punten.



Vandaag dus de dag van derop of deronder, de dag van later in het seizoen een daggie meubelboulevard met de vrouw of toch foeballe; oftewel gaan we door of is wateringen eigenlijk ons waterloo. Op een dermate raar tijdstip dat het haast niet anders kan dan dat de wedstrijd in Transistrië of het Koninkrijk Lesotho live op televisie te volgen is geweest werd er rond een uur of half vijf in de middag afgetrapt op veld 3. Op zich een logische keuze omdat dit veld het langst daglicht heeft.



Velo 3 trad aan met een gemiddelde leeftijd van rond de 18,1 jaar en hun eerste zelfstandige beslissing die zij als “volwassene” hebben genomen is om gezamelijk in de senioren te spelen. En dan moeten zij af en toe ook eens tegen “ouwe knarren” als VCS 3 spelen. “Hahahahaha, een makkie” moet Velo gedacht hebben maar de eerste 22,5 minuten hebben zij nader kennis mogen maken met alle hoeken van hun eigen veld 3. Goed doorzetten van Diego over rechts gaf hem een vrije doortocht naar het doel en de dik verdiende 0-1. De tweede 22,5 minuten was het echter Velo wat het meeste balbezit had en was VCS het spoor een beetje bijster. Het was natuurlijk al erg laat en normaal gesproken zaten de meesten op die tijd al aan het bier. Maar nu niet en tot overmaat van ramp scoorde Velo de 1-1 na een mislukte diepe bal die drie keer zo snel weer terug kwam. En het was ook nog eens zo warm. VCS herpakte zich nog een beetje in de slotfase van de 1e helft maar verder dan een balletje op de paal kwam het niet.



In de rust pastte Jos 4 (!) wissels toe en dat bracht de nodige verschuivingen binnen het elftal teweeg. Gouden wissels bleken het te zijn want Velo kwam er in het geheel niet echt meer aan te pas. Wederom goed doorzetten van Diego bracht de 1-2 op de beeldbuizen in Transistrië en Koninklijk Lesotho en konden De Mannen van Drie denken aan het voorzichtig uitbouwen van de voorsprong. United Colors of Boneton kreeg het op zijn heupen nadat Nico er met drie ballen diep voor had gezorgd dat Bo door zuurstofgebrek twee haarscherpe voorzetten afleverde bij French Fuck. Maar zowel met links als met rechts wist deze ne pas de but te maken en bleef het 1-2. Geduchte concurrent voor French Fuck bleek Terrence te zijn want ook hij faalde twee maal oog-in-oog met de doelman. En zoals het dan altijd gaat, de bal is immers rond, scoort de tegenstander. In de laatste minuut wist Velo uit een gekeerde inzet in de rebound de 2-2 te scoren. Spannend zou die laatste minuut niet worden want vakkundig werd de leren knikker het stadion uitgetrapt.



Dik na zessen stond in Transistrië en Koninkrijk Lesotho de volgende eindstand op het scherm:



1. VCS 3: 3 gespeeld en 7 punten;

2. Velo 3: 3 gespeeld en 5 punten;

3. Lyra 12: 3 gespeeld en 4 punt;

4. ’s Gravenzandse SV 10: 3 gespeeld en 0 punten.





In de straten van Transistrië en Koninkrijk Lesotho juichte men “bankovním oude mannen převodem před VCS předáním nesouhlasím se whoehahahaha zasláním předmětu do zahraničí neposilam bez kampioenuh zaplaceni,vyhral jsem viva Nico aukci,zaplatil a zbozi ....